Esperance

Hallooooo,

Hier eindelijk weer een teken van leven ;-) Afgelopendagen hebben we voornamelijk rustigaan gedaan. Toen we aan deze trip begonnen was nog niet helemaal duidelijk of we tot Esperance zouden rijden (want tsja, geen echte planning, liefst gewoon per dag bekijken, dat vinden wij het fijnst... sommige mensen worden daar heel zenuwachtig van, maar wij vinden het heerlijk. We plannen alleen de dingen die we persé mee wilen maken hihi). Maar goed, al snel bleek dat we zeker door konden rijden naar Esperance. Dit waseen belachelijk lang en saai stuk... pfff... hele omgeving hetzelfde... 1 rechte weg door een grote dorre vlakte, hier en daar een boom, hier en daar wat struiken en verder niks... leeg...saai... En dan opeens... is er Esperance...een stadje met een dikke 14.000 inwoners, zomaar opeens in the middle of nowhere is er weer leven, zien we weer mensen, winkels, barretjes, restaurantjes, zelfs een bioscoop. Het moet niet gekker worden zeg. We hadden hier voor 3 nachten een camping aan zee geboekt. Helaas is het stuk zee tegenover de camping nietecht om in te zwemmen, maar gelukkig hebben we hier op de camping een zwembad, waar het vanaf een uur of 3 in de middag zo enorm hard waait, dat je je best moet doen om op je bedje te blijven liggen. Houd vooral je handdoeken goedin de gaten anders kun je ze aan de overkant vande straat uit de bomen gaan plukken. We hebben het welgeteld eenuurtje volgehouden, toen maar naar ons camperbusje gelopen, maar hallelujah, daar waaide het zelfs nog harder. Buiten eten was daarmee ook gelijk van de baan. We hadden het wel kunnen proberen, maar ik denk dat onze kip dan in 1 grote windvlaag bij de buren tegen de caravan aan zou plakken. Hmmm... dit zou nog wat worden de komende dagen. Het scheelde wel enorm dat het een supermooie camping is. Sanitair etc. is allemaal pas vernieuwd en er is een belachelijk grote algemene keuken. Jaaa, hier werden we wel blij van.

Op onze 2e dag hier in Esperance zouden we naar Lucky bay in het Cape le grand national park gaan. Lucky bay staat bekend om de kangoeroes die hier over het strand hopsen. Leuk leuk leuk. Wij lekker vroegop pad, komen daaraan, nog amper mensenop het strand! En kangoeroes... WOW... 0...niks...nada...noppes... !!! Hmmm.... lucky bay is een erg groot strand en wezagen dat aan het uiteinde begroeiing was. Laten we daar naartoe lopen, wellicht zitten ze daar.... Na een flinke wandeling daar helaas ook geen enkele kangoeroe gezien..... zucht... helaas... (we hebben deze vakantie überhaupt maar 5 levende kangoeroes gezien, waarvan 2 op wel heeeuuul grote afstand en voor de rest alleen maar platgereden skippies langs de weg...) Ok, nadat we de teleurstelling hadden verwerkt, werd het tijd om Lucky bay dan maar eens goed in ons op te nemen en ik moet zeggen; we hebben zelden zo'n prachtig strand gezien. Het zand is echt SPIERWIT!!! Zelfs met de zonnebril op, kon ik mijn ogen amper open houden. Het is verder extreem fijn zand en heel compact op elkaar geperst. Het knispert gewoon als je eroverheen loopt. Dan het water... blauwer danblauw, ook dit deed bijna pijn aan je ogen en de hele baai is aan beide uiteinden omgeven van rotsen. SCHIT-TE-REND,neeee... ADEMBENEMEND! Maar... hoe later op de ochtend het werd, hoe meer mensen er op het toneel verschenen en dat vond ik wel een dingetje, want... je mag hier met je auto het strand op rijden. Ik vond het maar niks. Inno time stond het helemaal vol met allemaal grote jeeps, allemaal op dat prachtig mooie witte zand... WHY??? We besloten maar snel verder te rijden. In dit park liggen nog meer mooie baaien met prachtig wit zand en verder ligt er Frenchman peak. Een hoge granieten berg. Deze kun je beklimmen, maar de temperatuur was inmiddels opgelopen tot 35 graden, dus we besloten een mooi rustig strand op te zoeken om lekker te relaxenen dat vonden we: Cape le grand beach. Camperbusje achteruit geparkeerd, achterdeuren open en je kijkt zo het strand op, ahhh heerrrrrlijk. This is the life! Hapje en drankje erbij, stoeltjes naar buiten, af en toe even in zee plonsen, daarna lekkerafspoelen in onze douche en weer fris richting camping, waar we wederom niet buiten konden zitten door de enorme wind.

Vandaag was onze laatste dag hier en stond de Greatocean drive op de planning. Een mooie route langs de kust. Helaas was het vandaag grijs, bewolkt en hebben we af en toe wat regen gehad, maar desalniettemin blijft de kust hier indrukwekkend. Nadat we de route hadden gereden (deze is maar 40km) was het tijd voor de lunch en... voor een bezoekje aan de opticien... Ik had gisteren iets in mijn oog gekregen wat er maar niet uit ging. Oogdouche gehaald, maar helaas... de apotheker maakte nog een grapje dat de windhier in Esperancewellicht op de loonlijst stond bij de oogartsen. Ik was niet de enige met dit probleem... Hij gaf me nog de tip dat als het echt niet weg zou gaan, ik misschien even langs een opticien kon gaan om het oog schoon te laten maken, dus toen we op weg waren om ergens te gaan lunchen zag ik een opticien. Hup, in de ankersen daar snel naartoe. Probleemuitgelegd en gelukkig konden ze wel even tijd voor me vrijmaken. Nou... ik moet zeggen, zehouden hier niet van half werk. Beide ogen (ik had alleen last van mijnlinkeroog) werden binnenste buiten gedraaid en helemaal nagekeken en inderdaad: in mijn linkeroog waren wat zandkorreltjes onder mijn ooglid terecht gekomen. Deze werden er vakkundig uitgehaald en in no time kon ik mijn oog weer normaal open houden. Jeeeejjjj! De rest van de middag hebben weop de camping doorgebracht. Morgen wordt een lange rijdag. De hele rit terug naar Fremantle. Als je dit in een ruk zou rijden, dan is het 7,5 uur rijden. We vertrekkenmorgen dus lekker op tijd, zodat we tussendoor genoeg tijd hebben om te stoppen om in ieder geval voor het donker inFremantle aan te komen, want rijdenhier in het donker is niet aan teraden. Weten jullie nog dat ik zei dat er zoveel platgereden kangoeroes langs de weg liggen, nou... die beesten springen in het donker naar het licht van de koplampen toe, dus tsja... dat willen we liever voorkomen!

Voor jullie allemaal nog een fijne dag gewenst, wij kruipen zo ons mandje in.